Lewizja

Lewizja jest byliną z rodziny portulakowatych (Portulacaceae) o łyżeczkowatych, mięsistych, zimozielonych liściach, zebranych w płasko rozesłane rozetki. Pięknie wygląda nawet wtedy, gdy nie kwitnie.
Kwitnie w maju–czerwcu. Kwiatostan wznosi się nad rozetą liści, dorasta do 20 cm wysokości. Kwiaty o kształcie gwiazdy w zależności od odmiany mają żółte, białe, różowe lub czerwone paski.

Roślina najlepiej rośnie na stanowisku półcienistym do słonecznego. 

Gleba powinna być luźna, kamienista, umiarkowanie wilgotna, przepuszczalna, uboga w wapń. 

Dobrze jest wokół rośliny wysypać warstwę żwiru – zapobiega to jej gniciu.
Lewizja nie toleruje nadmiernego podlewania, nie lubi wody gromadzącej się w rozetce liściowej – nawet latem. Najlepiej posadzić ją na skarpie, w szczelinach pionowego murku, lub pod liściastymi krzewami, ale od południowej strony.

Na zimę należy zabezpieczyć rośliny przed nadmierną wilgocią, na przykład chroniąc je szklanym daszkiem, plastikową butlą z obciętym dnem lub – w przypadku większych powierzchni – przenośnymi tunelami foliowymi. Zimą należy również chronić roślinę przed słońcem.

Lewizja nadaje się do sadzenia w ogrodach i ogródkach skalnych, dobrze rośnie zarówno w grupach, jak i pojedynczo. Doskonale rośnie w szczelinach murów i skał, także w misach i skrzynkach balkonowych.Kwiaty ma -pojedyncze lub liczne, zebrane w kwiatostany groniaste lub baldachokształtne . Wsparte trwałymi przysadkami, zwykle wyrastającymi po dwie w węzłach w obrębie kwiatostanu. Mogą one być zielone lub łuskowate, całobrzegie lub ząbkowane, także gruczołowato. W obrębie kwiatostanu kwiaty wyrastają na szypułkach lub są siedzące.  Płatków korony  jest zazwyczaj od 5 do 10. 

Owoce to torebki  otwierające się od nasady ku wierzchołkowi, zawierające od 1 do 50 brązowych lub czarnych nasion.

Rozmnaża się przez nasiona wysiewane wiosną.Dla mnie to nadal czarna magia z rozmnażaniem -jeszcze do tej pory mi się nie udało rozmnożyć lewizję z nasion.Natomiast udało mi się oderwać małą odnóżkę od kwiatka matecznego i ta się ukorzeniła -ostatnie zdjęcie to właśnie ta roślinka ukorzeniona.

Moje kolory lewizji:

Tojeść orszelinowa

Tojeść orszelinowa, znana również jako Lysimachia clethroides, to niezwykle interesująca roślina, która może wzbogacić każdy ogród dzięki swojemu wyjątkowemu wyglądowi i wszechstronnemu zastosowaniu. W dzisiejszym poście  omówimy jej charakterystykę, termin siewu, metody uprawy, a także zastosowanie i zimowanie, aby pomóc Ci w pełni wykorzystać jej potencjał w Twoim ogrodzie.

Termin siewu tojeści orszelinowej jest kluczowy dla jej prawidłowego wzrostu i rozwoju. Najlepiej wysiewać ją na wiosnę, kiedy temperatura gleby zaczyna się stabilizować, co sprzyja kiełkowaniu nasion. Przykładem może być siew w kwietniu, kiedy dni są już dłuższe, a gleba zaczyna się nagrzewać, co daje młodym roślinom najlepszy start. Pamiętaj, aby wybierać nasiona z pewnego źródła, aby uniknąć problemów z kiełkowaniem.

Uprawa tojeści orszelinowej nie jest skomplikowana, ale wymaga pewnej wiedzy i uwagi. Roślina ta preferuje stanowiska słoneczne lub półcieniste, z glebą wilgotną, ale dobrze przepuszczalną. Idealnym miejscem do jej posadzenia będzie miejsce, które jest osłonięte od silnych wiatrów, co pomoże zapobiec uszkodzeniom delikatnych liści i kwiatów. Warto również pamiętać o regularnym podlewaniu, zwłaszcza w okresach suszy, aby zapewnić roślinie odpowiednią ilość wody.

Tojeść orszelinowa osiąga zazwyczaj wysokość od 60 do 90 cm, co czyni ją doskonałą rośliną do tworzenia różnorodnych kompozycji ogrodowych. Jej białe kwiaty, zebrane w charakterystyczne, lekko zwieszające się grona, kwitną od lipca do sierpnia, przyciągając uwagę swoim delikatnym urokiem. Przykładem zastosowania tojeści w ogrodzie może być posadzenie jej wzdłuż ścieżki lub w pobliżu oczka wodnego, gdzie jej kwiaty będą tworzyły piękny kontrast z otaczającą zielenią.

Barwa liści tojeści jest również godna uwagi. Latem są one intensywnie zielone, co stanowi doskonałe tło dla białych kwiatów, natomiast jesienią zmieniają kolor na ciepłe odcienie żółci i pomarańczu. Taka zmiana barw sprawia, że tojeść może być atrakcyjna przez cały sezon wegetacyjny, dodając kolorytu w różnych porach roku.

Termin sadzenia tojeści jest uzależniony od formy, w jakiej pozyskujemy rośliny. Sadzonki w pojemnikach można sadzić praktycznie przez cały sezon wegetacyjny, jednak najlepsze efekty uzyskamy, sadząc je wiosną lub jesienią. W przypadku sadzenia wiosennego roślina ma więcej czasu na zakorzenienie się przed nadejściem zimy, co jest szczególnie ważne w chłodniejszych regionach.

Zastosowanie tojeści orszelinowej w ogrodzie jest wszechstronne. Może być używana jako roślina okrywowa, dzięki czemu pomaga w utrzymaniu wilgoci w glebie i ograniczeniu wzrostu chwastów. Dodatkowo, tojeść świetnie sprawdza się w kompozycjach z innymi roślinami, takimi jak hosty czy paprocie, tworząc ciekawe kontrasty tekstur i kolorów. Jej kwiaty są również atrakcyjne dla pszczół i motyli, co wspiera bioróżnorodność w ogrodzie.

Zimowanie tojeści orszelinowej nie stanowi większego problemu, ponieważ jest to roślina odporna na mróz. W rejonach o surowszym klimacie warto jednak zabezpieczyć młode rośliny, przykrywając je warstwą ściółki, co pomoże przetrwać najchłodniejsze miesiące. Dzięki temu tojeść będzie mogła cieszyć nasze oczy także w kolejnych sezonach.