Miodunka , płucnik

Miodunka plamista, nakrapiana albo lekarska, to roślina ogórecznikowata, dziko rosnąca, popularna na terenach środkowej i południowej Europy, także w Polsce. Często rośnie w ogrodach przydomowych, ponieważ ze względu na jej odporność na mróz i fakt, że to roślina wieloletnia, chętnie sadzą ją ogrodnicy. Jest to roślina mająca wielobarwne, różowo-niebiesko-fioletowe kwiaty. które bardzo lubią odwiedzać pszczoły. 

 

 Jej potoczne nazwy to suchotnik i ziele płucne, płucnik. Tradycyjnie stosowano ją bowiem w obliczu problemów z drogami oddechowymi, w zapaleniu oskrzeli i płuc, a nawet gruźlicy. 

W celach leczniczych wykorzystuje się liście lub kwiatostany miodunki. Po zbiorze (w okolicach maja) liście i kwiaty suszy się .

 Na co działa miodunka? 

Przede wszystkim korzysta się z niej w chorobach związanych z drogami oddechowymi. Do tej pory jest to jedno z najsilniejszych ziół dobroczynnie wpływających na pracę układu oddechowego. Wspomaga zwalczanie stanów zapalnych w tych okolicach dzięki temu, że jest źródłem krzemionki (krzemu) oraz allantoiny – naturalnej substancji łagodzącej i przeciwzapalnej. Z kolei zawarte w miodunce saponiny i śluzy wspomagają funkcjonowanie nabłonka płuc, wpływają rozrzedzająco na wydzieliny z dróg oddechowych i działają wykrztuśnie. Działanie to zwiększa się, gdy podamy miodunkę z podbiałem i/lub babką lancetowatą. Miodunka to też źródło garbników, które poza działaniem przeciwzapalnym, są związkami antybakteryjnymi i przeciwwirusowymi, przez co mogą zmniejszać częstotliwość i długość infekcji. Warto korzystać z niej przede wszystkim w chorobach związanych z uporczywym kaszlem, szczególnie suchym. Wspomaga też organizm w zapaleniu krtani, astmie, a nawet mukowiscydozie. Działanie miodunki zwiększa obecność witamin wspomagających procesy odpornościowe – C i A.

 Inne zastosowania miodunki 

 Miodunka to roślina o właściwościach moczopędnych, odtruwających, detoksykujących. Wiąże w organizmie toksyny, które potem ułatwia wydalić z organizmu z moczem. Jej właściwości moczopędne mogą wspomagać organizm w przebiegu chorób pęcherza moczowego, a nawet przy kamicy nerek. 

 Z kolei zawarte w miodunce witaminy z grupy B i flawonoidy mogą przyczyniać się, jak sugerują badania z ostatnich lat, do zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób neurodegeneracyjnych (w tym choroby Parkinsona czy choroby Alzheimera).

 Witaminy z grupy B polepszają funkcjonowanie układu nerwowego, wzmagają zdolności koncentracji i uwagi, natomiast flawonoidy to związki walczące z wolnym i rodnikami przyspieszającymi starzenie się komórek organizmu.  

Jak przygotować odwar z miodunki do picia? 

 Dwie łyżki suszonego ziela miodunki należy zalać dwiema szklankami wody (letniej) gotować około 10 minut pod przykryciem. 

Następnie odwar należy odstawić na kilka minut, po czym pić kilka razy w ciągu dnia po posiłku. Odwar pije się w ilości 75-150 ml (do nieco ponad połowy szklanki) na porcję. 

  Odwar warto stosować w przypadku dolegliwości ze strony układu pokarmowego, np. wrzodów. Miodunka przygotowana w ten sposób pomoże także w przebiegu zakażenia bakterią Helicobacter Pylori (redukuje aktywność i rozmnażanie bakterii) czy jako remedium na biegunki. Jednak uwaga, by nie przesadzić z ilością spożywanej miodunki, gdyż może doprowadzić to do zaparcia. Podawać ją 2-3 razy dziennie. 

Natomiast na infekcje dróg oddechowych lepiej sprawdzi się herbata z miodunki, którą przygotowuje się poprzez zalanie wrzątkiem dwóch łyżeczek suszonego ziela.

Tojeść kropkowana

Tojeść kropkowana, znana również jako Lysimachia punctata, to roślina, która zyskuje coraz większą popularność wśród ogrodników, zarówno tych doświadczonych, jak i amatorów. Ta roślina, dzięki swoim unikalnym cechom, jest idealna do różnorodnych zastosowań w ogrodnictwie. Zacznijmy jednak od podstaw, czyli od uprawy tej rośliny. Tojeść kropkowana najlepiej rośnie w miejscach o umiarkowanym nasłonecznieniu. Lubi gleby wilgotne, ale przepuszczalne, co oznacza, że gleba powinna być dobrze zdrenowana, aby zapobiec zastojom wody, które mogą prowadzić do gnicia korzeni. Jeśli posadzisz ją w odpowiednich warunkach, nie powinna sprawiać większych problemów. Wysokość jaką osiąga tojeść kropkowana, wynosi zazwyczaj od 60 do 100 centymetrów, co czyni ją doskonałym wyborem do tworzenia tła dla niższych roślin w ogrodzie. Właśnie dzięki tej wysokości często wykorzystywana jest jako roślina osłonowa, która z łatwością maskuje mniej estetyczne elementy ogrodu. Przechodząc do kolejnego aspektu, czyli barwy kwiatów, tojeść kropkowana charakteryzuje się pięknymi, żółtymi kwiatami, które wprowadzają do ogrodu odrobinę słońca nawet w pochmurne dni. Kwiaty te zebrane są w grona, co dodaje im uroku i sprawia, że roślina wygląda bardzo efektownie. Termin kwitnienia tojeści kropkowanej przypada na okres od czerwca do sierpnia. Warto o tym pamiętać, planując nasadzenia w ogrodzie, ponieważ w tym czasie roślina ta będzie przyciągała wzrok i stanowiła centralny punkt każdej kompozycji. Jednym z ważnych elementów, które warto wziąć pod uwagę przy planowaniu uprawy tojeści kropkowanej, jest barwa liści. Liście tej rośliny są zielone, co stanowi doskonałe tło dla jej intensywnie żółtych kwiatów. Kontrast ten jest szczególnie widoczny, gdy roślina jest w pełnym rozkwicie. Termin sadzenia tojeści kropkowanej to wczesna wiosna lub jesień. W tych okresach warunki pogodowe są najbardziej sprzyjające dla ukorzenienia się rośliny. Sadzenie w odpowiednim czasie pozwoli na lepszy start rośliny i jej zdrowy rozwój. Zastosowanie tojeści kropkowanej w ogrodzie jest bardzo wszechstronne. Może być wykorzystywana jako roślina ozdobna w rabatach, na obwódkach, a także jako część większych kompozycji roślinnych. Dzięki swojej odporności i małym wymaganiom pielęgnacyjnym jest również świetnym wyborem do ogrodów naturalistycznych oraz tych o charakterze wiejskim. Zimowanie tojeści kropkowanej nie sprawia większych problemów, ponieważ jest to roślina mrozoodporna. W większości rejonów nie wymaga specjalnych zabiegów ochronnych na zimę. Jednak w przypadku bardzo surowych zim, warto rozważyć lekkie okrycie, aby zabezpieczyć roślinę przed ekstremalnymi temperaturami. Przykładem praktycznego zastosowania tojeści kropkowanej może być stworzenie naturalnej bariery oddzielającej różne części ogrodu. Jej duża wysokość i bujny wzrost sprawiają, że idealnie nadaje się do tego celu. Można ją również wykorzystać do przyciągania owadów zapylających, takich jak pszczoły i motyle, które chętnie odwiedzają jej kwiaty. Podsumowując, tojeść kropkowana to wszechstronna i łatwa w uprawie roślina, która z pewnością znajdzie swoje miejsce w każdym ogrodzie. Jej piękne kwiaty i liście wprowadzą do przestrzeni ogrodowej świeżość i kolor, a różnorodne zastosowania sprawią, że stanie się ona nieodłącznym elementem ogrodowych kompozycji. Jeśli zdecydujesz się na jej uprawę, z pewnością nie będziesz zawiedziony efektami.

Trojeść bulwiasta

Trojeść bulwiasta to roślina wieloletnia należąca do rodziny trojeściowatych (Asclepiadaceae). Dorasta do 60 cm wysokości i tworzy sztywne, zwykle pojedyncze pędy zakończone okazałymi niby-baldachami składającymi się z kwiatów barwy pomarańczowej. Liście są wąskie, lancetowate. Owocem jest strąk zawierający płaskie nasiona z puchem.

Bylina jest dość łatwa w uprawie. Lubi ciepłe i słoneczne stanowiska oraz przepuszczalne, piaszczysto gliniaste, umiarkowanie suche gleby. Trojeść nie lubi mrozów oraz namokniętych gleb, które powodują gnicie korzeni. Można ją rozmnażać z siewu nasion w kwietniu wprost do gruntu lub z rozsady (siew w inspekcie w marcu). Czasem pędy wymagają podpórek, gdyż pokładają się na silnym wietrze lub po burzy.

Trojeść bulwiasta znalazła zastosowanie przy tworzeniu barwnych bylinowych rabat. Często sadzi się ją przy murkach i na obrzeżach. To dobra roślina miododajna, przyciągająca pszczoły. Często rozmnaża się przez samosiew.